Duivels

Het is zaterdagavond, kwart na twaalf. Je zit aan tafel, in het schemerduister van een vakantiehuisje. Op tv speelt een wedstrijd die je allang niet meer interesseert. Je hoort hoe de commentator zegt: ‘Dit heeft al een hele tijd niks meer met voetbal te maken.’ Je glimlacht, flauw, alsof je uit die vaststelling, nota bene over noorderburen, ook maar een greintje voldoening haalt. In je hand heb je een glas bier als was het een glas whisky. Je denkt aan wat had kunnen zijn, met wat meer lef, wat meer durf, wat minder ontzag. Een tegenstander, hoe volprezen ook, blijft ook maar een mens.

Buiten, in de smalle, verlaten weg, zwermen muggen rond de straatlantaarn. De lichtkring valt op het bladerdek van een oude beuk. De bladeren wiegen zacht in een haast onmerkbare bries. Morgen zijn we weer even geen Duivels meer. Morgen zijn we gewoon Belgen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s